Sevgili Peygamberimiz(s.a.v) sabah ve akşam şu duayı okurdu. Hz.Enes (r.a) Anlatıyor. Peygamber Efendimiz sabahladığı ve akşamladığı zaman şöyle dua ederdi. “Allahumme innî es’elüke min fec’etil-hayri ve eûzü bike min fec’etişşerri” Allah’ım,Senden ansızın gelen hayırdan isterim.Allah’ım! kötülüğün ansızın geleninden de sana sığınırım. Ey dost kardeşlerim! Ansızın gelen hayır ve iyiliklr,insanın ummadığı yerden gelen nimetlerdir ki,Cenab-ı Hakkın lutuflarıdır.İnsanın ummadığı bir anda,ummadığı yerden geliveren dünyalıklar,fırsatlar insanın ne kadar hoşuna gider.İşte böyle bir sevince ermek için Peygamber Efendimizin bu mübarek duasını okuyalım. Yine böyle ansızın gelecek bir musibet,bir bela,kazadan da Allah’a sığınmak en güzel kurtuluş yoludur.Hani görünmez bela deriz ya! işte onun gibi bir şeydir gelecek kötülükler.Dua etmek,gelecek bela ve kazaları önler,sanki bela ve kötülüklerin önüne bir kale oluverir.Gelecek belalaara engel olur.Gelmiş belayı da tesirsiz kılar. Ebu Davud, Edeb, 109
Sabah-Akşam ” Allah’tan ansızın gelen hayır ve ansızın gelecek şerlerden korunma” Duası
Sevgili Peygamberimiz(s.a.v) sabah ve akşam şu duayı okurdu. Hz.Enes (r.a) Anlatıyor. Peygamber Efendimiz sabahladığı ve akşamladığı zaman şöyle dua ederdi. “Allahumme innî es’elüke min fec’etil-hayri ve eûzü bike min fec’etişşerri” Allah’ım,Senden ansızın gelen hayırdan isterim.Allah’ım! kötülüğün ansızın geleninden de sana sığınırım. Ey dost kardeşlerim! Ansızın gelen hayır ve iyiliklr,insanın ummadığı yerden gelen nimetlerdir ki,Cenab-ı Hakkın lutuflarıdır.İnsanın ummadığı bir anda,ummadığı yerden geliveren dünyalıklar,fırsatlar insanın ne kadar hoşuna gider.İşte böyle bir sevince ermek için Peygamber Efendimizin bu mübarek duasını okuyalım. Yine böyle ansızın gelecek bir musibet,bir bela,kazadan da Allah’a sığınmak en güzel kurtuluş yoludur.Hani görünmez bela deriz ya! işte onun gibi bir şeydir gelecek kötülükler.Dua etmek,gelecek bela ve kazaları önler,sanki bela ve kötülüklerin önüne bir kale oluverir.Gelecek belalaara engel olur.Gelmiş belayı da tesirsiz kılar. Ebu Davud, Edeb, 109